Ετικέτες

, , , , ,

untitledΜόνο το δικό μου παιδί έχει αυτές τις συναισθηματικές εκρήξεις? Γιατί ξαφνικά μπορεί να εκνευριστεί και να αρχίζει να ουρλιάζει , να χτυπιέται , να τσιρίζει λες και κανείς δεν το καταλαβαίνει? Μήπως μεγαλώνω ένα μικρό χειριστικό τύραννο που δεν μπορώ να ελέγξω? Μόνο το δικό μου παιδί έχει συνεχώς αυτά τα συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα? Μήπως κάτι δεν κάνω σωστά?

Ηρέμησε μανούλα και μη νιώθεις μοναξιά…

Ο εκνευρισμός και οι «εκρήξεις» είναι ένα χαρακτηριστικό των μικρών μας στην ηλικία των 1-3 χρονών και συνήθως ξεκινά από το γεγονός  ότι ενώ καταλαβαίνουν αρκετά πράγματα, η περιορισμένη παραγωγή του λόγου  τα δυσκολεύει να εκφράσουν ή να εξηγήσουν τι ακριβώς θέλουν. Χαρακτηριστική περίπτωση η μικρή Εβερίνα που θέλει να της δώσω κάτι από τα διάφορα πράγματα στον πάγκο της κουζίνας που δεν φτάνει. Αφού δεν μπορεί να το περιγράψει, αρχίζω να πιάνω και να τις τα δείχνω ανεπιτυχώς ένα ένα…. αρχίζει να εκνευρίζεται και να ουρλιάζει «Να, Να,Να!!!!», μέχρι επιτέλους να το βρω και να σταματήσει να φωνάζει.

Δεν είμαι όμως πάντα τόσο τυχερή ώστε να το βρω αρκετά γρήγορα….

Υπάρχουν φορές που και εγώ η ίδια εκνευρίζομαι και δεν έχω την υπομονή, αλλά κατά βάσει προσπαθώ να ακολουθώ τα παρακάτω:

  • Θυμάμαι ότι σε αυτή τη σχέση είμαι εγώ ο ενήλικας , έχω τον έλεγχο και πρέπει να το δείξω αυτό και στο παιδί μου. Παραμένω (όσο μπορώ) ήρεμη και συνεπής
  • Προσπαθώ να παραμείνω ψυχραιμη, να έρθω στο ύψος της, να την κοιτάξω με σιγουριά και να την καθησυχάσω. Την παίρνω πάντα αγκαλιά και αν χρειαστεί την απομακρύνω και από το χώρο που έχει δημιουργηθεί η αναστάτωση ώστε να την ηρεμήσω
  • Συνεχίζω να της μιλώ ήρεμα, καθαρά και όσο πιο απλά γίνεται, να της εξηγώ αλλά και να τις δίνω επιλογές , όπου αυτό είναι εφικτό. Επαναλαμβάνω πολλές φορές και ήρεμα το οτιδήποτε θέλω να της εξηγήσω
  • Χρησιμοποιώ και άλλες μαμαδίστικες μεθόδους καθησυχασμού, κάνοντας αστείες γκριμάτσες ή κάτι που ξέρω ότι θα την κάνει να ξεχαστεί και να γελάσει (φαντασείτε τι θα σκεφτεται ο κόσμος που με βλέπει…)
  • Αν ο εκνευρισμός ξεκινά από το ότι δεν θέλω για παράδειγμα να φύγω από την παιδική χαρά, έχω κατά νου να την προετοιμάσω λίγο πιο πριν, ώστε να έχει χρόνο να προσαρμοστεί για την αποχώρηση
  • Της μιλάω πολύ για οποιοδήποτε ξέσπασμα έχει, της εξηγώ (λεώ , λέω κάτι θα μείνει…), την καθησυχάζω και της επιβεβαιώνω συνεχώς πόσο πολύ την αγαπώ

Το μόνο σίγουρο είναι ότι η επικοινωνία και η σχέση χτίζεται καθημερινά. Μπορεί να μην μπορεί να μου μιλήσει και να μου πει τι ακριβώς θέλει και κάποιες φορές να εκνευρίζεται και να το δείχνει έντονα.

Ξέρει όμως ότι η μαμά είναι πάντα κοντά της, να την βοηθήσει και να την καθησυχάσει.Να την καταλάβει!

Είναι και αυτό ένα στάδιο ανάπτυξης, που θέλει λίγο παραπάνω δουλειά από εμάς και  απίστευτη υπομονή.  Η επικοινωνία χτίζεται καθημερινά και κάποια στιγμή θα μας ανταμείψει…

Μη ξεχνάμε ότι οι πίστες που έχουμε να περάσουμε με τα μικρά μας είναι πολλές και δύσκολες. Το μόνο που χρειάζεται είναι να τους δείχνουμε με κάθε τρόπο και καθημερινά την αγάπη μας μέσα από την ουσιαστική μας παρουσία και κατανόηση.

Αγάπη και υπομονή λοιπόν….

  • αφιερωμένο σε όλες τις μανούλες που νομίζουν πως μόνο αυτές τα κάνουν όλα λάθος…
Advertisements