Ετικέτες

,

mother.jpg

Ακόμα και τώρα μετά από 10 μήνες σχεδόν κάθε βράδυ όταν ξαπλώνω και θηλάζω το μικρό μου πάντα σκέφτομαι εκείνη την ημέρα που με πιάσανε οι πόνοι και ξεκίνησε το ταξίδι για τη γέννα μου.

Το αναπολώ με μεγάλη αγαλλίαση και ευτυχία… το είχα σχεδιάσει από πριν πως θέλω να γίνει , για να γίνει ακριβώς όπως θέλω εγώ…. χωρίς κανένας να μου πει εκείνη τη στιγμή που είναι καθαρά δικιά μου στιγμή τι να κάνω… ή χειρότερα να πάρεις άλλος την πρωτοβουλία για το πώς θέλω εγώ να γεννήσω.

Κι επειδή από πριν είχα ακούσει πολλές ιστορίες από πολλές γυναίκες που αναπολούσαν την δικιά τους γεννά με πολύ άσχημα συναισθήματα είτε επειδή έπρεπε να κάνουν καισαρική είτε επειδή το επέλεξαν να κάνουν είτε επειδή τους είπα ότι πρέπει να κάνουν…..αλλά και από την άλλη μεριά είτε είχαν φυσιολογικό τοκετό στην κλινική …..είτε κάνανε απολύτως φυσικό τοκετό χωρίς επισκληρίδιο καν στο σπίτι, όλες μου λέγανε για αυτές τις παρεμβάσεις…. αχ αυτή η λέξη παρεμβάσεις…..

Αυτό το δικαίωμα… το να θέλω στη ζωή μου γενικότερα να κάνω αυτό που θέλω εγώ, με φόβιζε το γεγονός ότι θα έρθει εκείνη η στιγμή και θα έρθει κάποιος άλλος να πάρει τα ηνία…και που μάλιστα… στην γέννα,που είναι καθαρά κάτι προσωπικό , γιατί στην ουσία αυτό είναι, ότι κάποιος άλλος παίρνει τα ηνία και μας κάνει να αισθανόμαστε ανίσχυρες,  …… τελικά η γέννα όμως είναι κάτι δικό μας 100% και το τι θα γίνεται και πως θα γίνεται θα πρέπει να το αποφασίζει η μητέρα στο 1000%.

Φυσικά μιλάμε για μία χώρα που η καισαρική έχει πολύ ψηλά ποσοστά ,που η πρόκληση θεωρείται κάτι το απολύτως φυσικό ( σε όλους ).

Μία γέννα που να είναι όλο δικιά σου χωρίς παρέμβαση το μόνο που χρειάζεται απλώς είναι να το ψάξεις από πριν όπως έκανα εγώ να βρεις και να διαλέξεις ένα γιατρό που να εκπέμπει στα δικά σου μήκη κύματος και πολύ σημαντικό να διαλέξεις μία μαία η οποία να είναι ακριβώς αυτό που θέλεις εσύ, για μένα ευτυχώς στο δρόμο μου ήρθε ένας άγγελος, η Αγγελική Κλήμου,  που όταν είχα τους πόνους της έπιανα το χέρι τόσο σφιχτά που της τα είχα μελανιάσει αλλά αυτή με κοιτούσε με ένα βλέμμα τόσο ήρεμο που ένιωθα ότι μπορώ να καταφέρω τα πάντα, δεν παρενέβει σε τίποτα απολύτως ακόμα και όταν γέννησα, όλοι λέγανε για την γεννά τόσο hands free ! επειδή εγώ αποφάσισα να γεννήσω στο νερό χωρίς επισκληρίδιο μου λέει….. ετοιμάσου …..μόλις βγει τον παίρνεις κατευθείαν πάνω σου και με το που βγαίνει ο μικρός τον πιάνω στα χέρια μου και το βάζω στην αγκαλιά μου.

Είναι πολύ σημαντικό να ξέρουμε ότι εμείς έχουμε το μαχαίρι εμείς έχουμε και το καρπούζι αν δώσουμε σε άλλον το μαχαίρι τότε άλλος θα διαλέξεις να το κόψει όπως θέλει αυτός .

Mε αγάπη

Advertisements