Ετικέτες

,

17 Ιανουαρίου 2015.

Ξυπνάω με άγχος, δεν θυμάμαι τι είδα στον ύπνο μου.
Δεν νιώθω ότι θα αδιαθετήσω άμεσα. Έπρεπε να είχε γίνει χθες.
Ψάχνω γρήγορα στο ίντερνετ πληροφορίες για την β΄χοριακή γοναδοτροπίνη. Μία απλή εξέταση αίματος, τίποτα.

Δεν θα αντέξω να περάσει το Σαββατοκύριακο χωρίς να ξέρω… και φυσικά δεν θα μπω στην διαδικασία να κάνω καν τεστ εγκυμοσύνης! Το τεστ μπορεί να μην είναι έγκυρο καθώς είναι «νωρίς», ενώ η χοριακή είναι ασφαλής έως και τέσσερις μέρες πριν την περίοδο.
Μα τι με έχει πιάσει; Έχω φαγωθεί να μάθω.

«Σε τρεις ώρες θα έχετε τα αποτελέσματα, μπορείτε να μας καλέσετε κατά τη 13.00.»

Κάνω βόλτες, δαγκώνομαι, σκέφτομαι, αγχώνομαι, κάνω τσιγάρο, ούτε αυτό δεν θέλω αυτή τη στιγμή, συγκινούμαι, κλαίω. Τι μου συμβαίνει;
Σε τρεις ώρες θα ξέρω αν αλλάζει η ζωή μου.

Όσο πιο πολύ πλησίαζε η ώρα, τόσο πιο πολύ ήθελα να ακούσω ένα ΝΑΙ! Σαν το κέρμα που πετάς στον αέρα και μόνο τότε ξέρεις ακριβώς τι θέλεις να είναι!

Με τα αλουμινόχαρτα στο κεφάλι, καλώ από το κομμωτήριο.

«Καλέστε σε μισή ώρα, δυστυχώς δεν έχω ακόμα τα αποτελέσματα»

Μα να μην καταλαβαίνει κανείς την αγωνία σου; Ξυπνητήρι στο κινητό έβαλα μην τυχόν και περάσει η ώρα!

– «Ναι, η τιμή είναι 437»

Κενό. Το μυαλό κολλάει. –  «Τι σημαίνει αυτό»;

– «Εγκυμοσύνη»

Έτσι απλά. Χαζογελάω, την ευχαριστώ και μου έρχεται να βάλω τα κλάματα.

Αυτόν ήταν λοιπόν. Η τελευταία μου φορά στο κομμωτήριο. Θα μου λείψει αυτό το κόκκινο χρώμα!

Advertisements